Bu makalede, evlilikte duygusal boşanma ile ilgili, belirtileri, nedenleri, çocuklar üzerindeki etkileri ve bu durumdan çıkış yolları hakkında bilgiler vermeye çalıştık.
duygusal boşanmanın çocuklara etkisi
***Sitedeki bilgiler; uzman teşhis ve tedavisinin yerine geçmez!
Duygusal Boşanmanın Çocuklara Etkisi: Görünmez Savaşın Küçük Tanıkları
Pek çok çift, mutsuz giden ve duygusal bağın tamamen koptuğu bir evliliği “çocuklar için” sürdürme kararı alır. Toplumda yaygın olan bu inanç, yasal bir boşanmanın çocuk için en büyük yıkım olduğu varsayımına dayanır. Oysa anne ve baba arasında sevginin, sıcaklığın, göz temasının ve sağlıklı bir iletişimin kalmadığı bir evde büyümek, çocuk ruhunda en az boşanma kadar derin ve kalıcı izler bırakır. Çocuklar, söylenmeyen sözleri, havada asılı kalan gerginliği ve o derin, buz gibi sessizliği ebeveynlerinden çok daha hızlı hissederler. Onlar için ev, güvenli bir liman olmaktan çıkıp her an fırtına kopabilecek tekinsiz bir alana dönüşür.
Bu sessiz gerginliğin en büyük faturası, çocuğun temel güven duygusuna kesilir. Anne ve babasının birbirine karşı yabancılaştığını gören çocuk, dünyasının sarsıldığını hisseder. “Eğer onlar birbirini sevmiyorsa, beni de her an bırakabilirler” kaygısı bilinçaltına yerleşir. Bu durum ilerleyen yaşlarda güvensiz bağlanma problemlerine, ayrılık kaygısına ve sürekli tetikte olma haline yol açar. Çocuk, evdeki bu gizemli mutsuzluğun kaynağı olarak kendini görme eğilimindedir. “Ben daha uslu olsaydım, ödevlerimi tam yapsaydım annem ve babam gülümserdi” şeklindeki suçluluk duygusu, omuzlarına taşıyamayacakları bir yük bindirir.
Duygusal boşanma yaşayan ailelerde büyüyen çocukların ileriki yaşlarda sağlıklı ilişkiler kurması da zorlaşır. Çünkü çocuklar, ikili ilişkilerin dinamiğini, çatışma çözme yöntemlerini ve sevgi paylaşımını anne ve babalarını modelleyerek öğrenirler. Karşısında sevgisiz, birbirine duvar örmüş, sorunları konuşmak yerine susarak cezalandıran ebeveynler gören çocuk, ilişkilerin böyle yürüdüğünü varsayar. Yetişkin bir birey olduğunda ya aşırı mesafeli, duygularını saklayan (kaçınan) ya da partnerini kaybetmekten aşırı korkan (kaygılı) bir ilişki modeli geliştirir. Kısacası, çocukları korumak adına sürdürülen “kağıt üzerindeki” evlilikler, onları hayat boyu taşıyacakları sessiz bir travmanın içine hapsedebilir.