Ebeveyne Yabancılaşma Sendromu (PAS) yani anne ya da babanın çocuklarını birbirlerine (anne ya da babasına) düşman etmesi Nedir? Belirtileri ve Çözüm Yolları nelerdir?
Boşanmalarda çocuklarından anne ya da babadan koparılması
***Sitedeki bilgiler; uzman teşhis ve tedavisinin yerine geçmez!
Boşanmalarda Çocukların Anne ya da Babadan Koparılması ve Bilişsel Yıkım
Boşanma, yetişkinler arasında hukuki ve duygusal bir ortaklığın sona ermesidir; ancak hiçbir zaman ebeveynlik rolünün bittiği anlamına gelmez. Ne var ki, yüksek çatışmalı boşanma süreçlerinde sıklıkla karşılaşılan en acı senaryolardan biri, çocuğun taraflardan biri tarafından diğer ebeveynden sistemli bir şekilde koparılmasıdır. Çocuğun anne veya babasından koparılması, sadece bir aile bağının kesilmesi değil, çocuğun ruhsal ve zihinsel bütünlüğüne vurulmuş ağır bir darbedir.
Gelişim psikolojisi açısından çocuk, kimlik duygusunu hem anneden hem de babadan aldığı figürlerle inşa eder. Anne güveni, şefkati ve duygusal kapsayıcılığı temsil ederken; baba dış dünyayı, sınırları ve özerkleşmeyi simgeler (veya tam tersi roller üstlenilebilir). Çocuk, her iki ebeveynle kurduğu ilişki sayesinde dengeli bir kişilik geliştirir. Bir çocuğun yaşamından ebeveynlerden birinin zorla ve sebepsiz yere çıkarılması, çocuğun özsaygısında ve kimlik gelişiminde büyük bir boşluk yaratır.
Koparılma süreci genellikle kademeli gerçekleşir. Ebeveynlerden biri; kişisel öfke, intikam alma arzusu veya terk edilme hazımsızlığı nedeniyle çocuğu diğer tarafa karşı bir silah gibi kullanır. Görüş günleri engellenir, telefon aramalarına izin verilmez, çocuğa diğer ebeveynin ilgisiz ve kötü biri olduğu fikri aşılanır. Çocuk, zamanla yabancılaştırıldığı ebeveynini “tehlikeli” veya “kötü” olarak algılamaya başlar. Bu durum psikolojide bir tür duygusal istismar olarak kabul edilir.
Anne veya babasından koparılan çocuklarda uzun vadede ciddi tablolara rastlanır. Depresyon, kaygı bozuklukları, ders başarısında düşüş, öfke patlamaları ve ilerleyen yaşlarda güvenli bağlanma kuramama bu etkilerden sadece birkaçıdır. Çocuk büyüdüğünde, gerçeği fark ettiği an hem kendisini kışkırtan ebeveyne karşı büyük bir nefret duyar hem de kaybettiği yıllar için derin bir pişmanlık yaşar. Bu nedenle boşanma aşamasındaki eşlerin en temel sorumluluğu; kendi aralarındaki çatışmayı çocuktan tamamen izole etmek ve çocuğun diğer ebeveynle olan bağını korumasına aktif olarak destek olmaktır.