Social Icons

Kapatmak için ESC tuşuna basın

Anne ve babanın çocuklarını kendi tarafına çekme çabası

***Sitedeki bilgiler; uzman teşhis ve tedavisinin yerine geçmez!

Anne ve Babanın Çocuklarını Kendi Tarafına Çekme Çabası (Çatışmanın Çocuğa Yansıtılması)

Çiftler ayrılırken yaşadıkları kırgınlık, öfke ve hayal kırıklığı duygularını kontrol etmekte zorlanabilirler. Bu olumsuz duyguların yönetilemediği durumlarda, ebeveynler farkında olarak ya da olmayarak çocuklarını kendi saflarına çekme yarışına girerler. Çocuğu kendi tarafına çekme çabası, boşanma süreçlerinde yaşanan en yıkıcı ebeveyn davranışlarından biridir ve doğrudan Ebeveyne Yabancılaşma Sendromu’nu tetikleyen ana faktördür.

Bu stratejide ebeveynler genellikle çocuğu bir “müttefik” olarak görmeye başlarlar. Kendi yaşadıkları mağduriyeti çocuğa anlatarak onun merhametini ve desteğini kazanmaya çalışırlar. “Bizi nasıl bıraktı gördün mü?”, “Sana hediye almadı ama ben aldım”, “Bak senin için ne kadar fedakarlık yapıyorum” gibi söylemlerle çocuk üzerinde duygusal bir manipülasyon kurulur. Çocuk, bu durumda kendisini ebeveyninin koruyucusu veya dert ortağı rolünde bulur. Psikolojide bu duruma ebeveynleşme (parentification) adı verilir; çocuk, çocukluğunu yaşamak yerine ebeveyninin duygusal yükünü taşımak zorunda kalır.

Çocuğu kendi tarafına çekme çabasının bir diğer boyutu da rüşvet ve aşırı hoşgörü tutumudur. Ebeveynlerden biri, çocuğun sevgisini satın almak için sınırları tamamen ortadan kaldırabilir, kuralları hiçe sayabilir ve çocuğa sürekli lüks imkanlar sunabilir. Diğer ebeveyn ise sınır koymaya ve kural uygulamaya çalıştığında “kötü polis” konumuna düşer. Bu dengesizlik, çocuğun ahlaki ve davranım gelişimini altüst eder. Çocuk, sınırların olmadığı ve sürekli tarafların birbirini kötülediği bu ortamda manipülasyon yapmayı öğrenir.

Sağlıklı bir ebeveynlik tutumu, eş olma rolü ile anne-baba olma rolünü kesin çizgilerle ayırmayı gerektirir. Eski eşiniz sizin gözünüzde kötü bir partner olabilir; ancak bu durum onun çocuğunuz için kötü bir anne veya baba olduğu anlamına gelmez. Çocuğu kendi tarafınıza çekmek, kısa vadede size haklı çıkma tatmini sağlasa da uzun vadede çocuğunuzun ruh sağlığına verdiğiniz en büyük zarara dönüşür. Çocuklar yetişkinlerin savaş alanı değil, özenle korunması gereken tarafsız bölgeleridir.

Keşfetmek